مهتاب کردستان

در بخشی از مقدمه منیژه درتومیان سراینده اثر، چنین آمده است:
«… زبان شعر و زبان كلام، هرگز نمي‌تواند اين داغ‌هاي ديرپا، اين گريه‌هاي بي‌امان در قفاي سرداران شهيد را مرثيت توانمندی باشد كه بتواند شهادت و حماسه را با تمام جلوه‌هاي آن ابراز نمايد و يا حتي گوشه‌اي از آن همه بزرگي و عظمت را و اقتدار مردان شهادت گزين را منعكس سازد، اما آن قدر هست كه فريادهاي مجروح جان را بر ديوارهاي ترك‌خورده قبيله استوار، طرحي از عشق ببندد و در كنار قلب‌ها به تعبد بنشاند و شعر من جز اين نيست، سلامي است از سر اخلاص كه اين چنين انعكاس يافته است…»